رذيلت ، و سيادت محمدى صلى الله عليه و آله و سلم برگزيده‌ى سيادت‌هاى فضيلت است ، چنان‌كه سيادت شيطانى برگزيده‌ى سيادت‌هاى رذيلت است ، و ميانگين اين دو سيادت‌هاى ديگر است ، و بالاخره « سيّد » كلًا به‌معناى آقاست چنان‌كه درباره‌ى شوهر زليخا آمده كه « وَ أَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَى البابِ » ( سوره‌ى يوسف ، آيه‌ى 25 ) و آيا سيادت و بزرگوارى حضرت اقدس رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم به‌اين است كه از فرزندان هاشم است ؟ هرگز ! بلكه درست عكس اين است كه چون هاشم جد پيامبر عظيم‌الشان است از او كسب سيادت و بزرگى مىكند چنان‌كه از على عليه السلام پس از حضرتش فرزندانش سيادتى فروتر كسب كرده‌اند . و در « نور على نور » حضرت محمد صلى الله عليه و آله و سلم و حضرت على عليه السلام فرزندانشان در اين ميان كه سيادتى دوگانه كسب كرده‌اند سيادت محمدىشان از سيادت علوى شان برتر است . بلكه سيادت حضرت على عليه السلام هم براساس ارتباط نسبى ، جسمى و معنوى با حضرت محمد صلى الله عليه و آله است . و اين‌جا آيه‌ى خمس « أولى الْقربى » را بخش سوم از دو گروه مقرر كرده كه طبعاً بستگان نزديك‌تر پيامبر صلى الله عليه و آله همين سيزده معصوم ديگرند و بس و سپس « وَ الْيَتامى وَ الْمَساكينَ وَ ابْنِ السَّبيلِ » ( سوره‌ى انفال ، آيه‌ى 41 ) هم اگر در اختصاص سادات باشد كه نيست ، تنها محورش به‌گونه‌ى مطلق بستگان آن حضرتند كه با « أولى الْقربى » در اين بستگى هم‌آهنگى دارند . و بالاخره سيد و ذريه پيامبر بودن نه از ديدگاه قرآن و نه از ديدگاه سنت در انحصار ارتباط از طريق پدر نيست ، و تنها چنان‌كه گذشت دليل اين انحصار شعرى جاهلى و روايتى جاهلى است كه فتوا دادن بر اين مبنى خود فتوايى جاهلى است و ديگرچه بايد گفت ؟ مسأله‌ى 441 - موارد شش‌گانه‌ى خمس كه به‌دو بخش سهم امام و ديگران تقسيم شده است ، تمامى اين‌ها به‌ميزان استحقاق بخشى از خمس را دريافت مىدارند و نه آن‌كه به‌طور مساوى ، كه مثلًا در صورت اختصاص بخش دوم به‌حضرت زهرا عليه السلام كه تنها فرزند پيامبر بزرگوار است . هر سه بخش سهم سادات را در اختصاص خود قرار